Mordechaj Anielewicz
Biografia
Urodzony w 1919 roku w Wyszkowie Mordechaj Anielewicz był synem Abrama i Cyrli. Po przeprowadzce rodziny do Warszawy kształcił się w hebrajskim gimnazjum i z powodzeniem zdawał maturę w 1938 roku.
W młodości należał do Betaru i Ha-Szomer Ha-Cair, kierował oddziałami hufca Bechazit i działał w komendzie warszawskiej oraz w Komendzie Naczelnej. Uczestniczył w organizowaniu samoobrony Żydów, redagował pismo Neged Hazerem i prowadził zajęcia samokształceniowe.
W czasie wojny tworzył struktury podziemne i w 1942 roku objął stanowisko komendanta Żydowskiej Organizacji Bojowej (ŻOB). Był współorganizatorem ataku na Jakuba Lejkina i dowódcą zbrojnej samoobrony w getcie warszawskim w styczniu 1943, co wzmocniło jego pozycję przed powstaniem. 19 kwietnia 1943 stanął na czele powstania w getcie warszawskim i zginął 8 maja 1943 r. w bunkrze przy ulicy Miłej.
Po jego śmierci jego postać była upamiętniana w różnych formach, a w 1955 nadano ulicy w Warszawie nazwę Mordechaja Anielewicza; w 1993 wybito medal upamiętniający powstanie, a także odznaczenia państwowe nadawano mu pośmiertnie.