Wojciech Posadzki
Biografia
Urodzony 15 stycznia 1927 roku w Wyszkowie, Wojciech Posadzki był synem Adolfa (1890–1971) i Marianny z domu Sitkowska (1899–1975). Rodzina często zmieniała miejsce pobytu z powodu pracy ojca, mieszkając m.in. w Ciechocinku.
W czasie II wojny światowej wykonywał prace dorywcze: pomocnika elektromontera w Warsztatach Uzdrowiska w Ciechocinku (1941–1942) i pomocnika malarskiego. W połowie 1943 roku wywieziono go do przymusowej pracy w Poznaniu w fabryce Focke–Wulf. Po roku ciężkich robót powrócił do rodziców w Ciechocinku i doczekał końca wojny.
W kwietniu 1945 roku rozpoczął naukę w gimnazjum w Aleksandrowie Kujawskim, a od września 1946 roku kontynuował naukę w Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym w Ciechocinku. W maju 1948 roku złożył egzamin dojrzałości, a po wakacjach podjął pracę jako wychowawca w Sanatorium ZUS. Jesienią 1949 roku rozpoczął studia na Wydziale Architektury Szkoły Inżynierskiej w Szczecinie. Po drugim semestrze zrezygnował z nauki i przeniósł się do Krakowa, gdzie pracował jako starszy referent techniczny przy budowie Nowej Huty.
W październiku 1951 roku podjął studia dziennikarskie na Wydziale Filozoficzno– Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studia ukończył w 1954 roku i otrzymał skierowanie do pracy jako dziennikarz Rozgłośni Polskiego Radia w Gdańsku, gdzie spędził całe zawodowe życie. Najpierw pracował w Redakcji Wiadomości, później w Redakcji Wiejskiej, a na koniec w Redakcji Publicystyki.
Równocześnie zaangażował się w harcerstwo. W 1956 roku otrzymał stopień harcmistrza, a w 1962 roku uzyskał tytuł harcmistrza Polski Ludowej. W 1964 roku był delegatem Chorągwi na III Zjazd ZHP. Przez około dziesięć lat, do 1967 roku, pełnił funkcję komendanta Hufca Gdańsk Oliwa, prowadząc obozy i nadzorując działalność hufca. W latach 1965–1969 był radnym Dzielnicowej Rady Narodowej Gdańsk–Wrzeszcz. Był także aktywnym członkiem Harcerskiego Kręgu Seniorów „Korzenie” Chorągwi Gdańskiej.
Po zakończeniu studiów dziennikarskich w 1954 roku kontynuował pracę w radiu, m.in. w Redakcji Wiadomości, Wiejskiej i Publicystyki. W 1981 roku przeszedł na rentę inwalidzką z powodu poważnej choroby płuc. Był także zaangażowany społecznie, wspierał instruktorów harcerskich w rozwiązywaniu problemów mieszkaniowych i brał udział w pracach lokalnych samorządów.
Zmarł nagle na zawał serca 12 lutego 1989 roku w Gdańsku; pochowany 18 lutego 1989 roku na cmentarzu Oliwskim, kwatera 2-6-12.